บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 6

     สิ่งที่ได้เรียนรู้ในวันนี้
            ความงามของภาษา
                 คือความสละสลวยไพเราะของภาษาอันเนื่องมาจากการใช้ศิลปะการประพันธ์และโวหาร  ภาพพจน์ที่เหมาะสม
            โวหาร
                -ภาพพจน์ --> คำที่ก่อให้เกิดภาพ (ใช้ในการพูดหรือการเขียน)
                -ภาพลักษณ์--> แทนตัวเราหรือสิ่งของ
             ความหมายของโวหาร
                 คือ กลวิธีในการใช้ภาษาด้วยการเลือกสรรถ้อยคำมาเรียบเรียงในการเขียนเรื่องราวต่างๆหรือพูดให้มีความหมายสละสลวยเหมาะสม ชัดเจนเพื่อบรรลุตามวัตถุประสงค์
             ประเภทของโวหาร
                  1.บรรยายโวหาร คือกระบวนความที่แจกแจงเรื่องอย่างละเอียอ แจ่มแจ้งหรือให้ผู้อ่านเข้าใจ
                  2 พรรณนาโวหาร คือการเขียนบรรยายการเรื่องราวอย่างละเอียอ ประณีต โดยแทรกอารมณ์โน้มน้าวให้ผู่อ่านเกิดอารมณ์และภาพพจน์คล้อยตาม
                  3. เทศนาโวหาร คือ กระบวนการเขียนแบบแนะนำสั่งสอนโน้มน้าวให้ผุ้อ่านเห็นและปฏิบัติตาม
                  4.อุปมาโวหาร คือ กระบวนการเขียนเปรียบเทียบให้เกิดความคมคายให้ชัดเจนขึ้น
                 5. สาธกโวหาร คือกระบวนการเขียนตัวอย่างหรือเรื่องราวประกอบเนื้อเรื่องเพื่อให้เข้าใจเนื้อหามากขึ้น
            ภาพพจน์
                คือถ้อยคำที่เรียบเรียงเป็นสำนวนที่ไม่กล่าวตรงไปตรงมาแต่ทำให้เกิดเป็นภาพถ่ายอย่างและถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างกว้างขวาง
           ประเภทของภาพพจน์
             -อุปมา คือการเปรียบเทียบว่าสิ่งหนึ่งเหมือนกับสิ่งหนึ่งโดยใช้คำเชื่อมที่มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่า "เหมือน"
            -อุปลักษณ์ คือ การเปรียบเทียบสิ่งหนึ่งด้วยการเล่าถึงอีกสิ่งหนึ่งโดยไม่มีคำเชื่อม มักใช้กริยา "คือและเป็น"
           -อธิพจน์หรืออติพจน์ คือ การกล่าวเกินจริง (ใช้ในภาษาพูด)
          -อวพจน์ คือ การกล่าวน้อยกว่าความเป็นจริง
          -สัญลักษณ์ คือ การเรียกสิ่งหนึ่งแทนอีกสิ่งหนึ่ง โดยใช้คำอื่นมาแทนไม่เรียกตรงๆ
          -นามนัย คือ การใช้คำหรือวลีซึ่งบ่งลัษณะหรือคุณสมบัติของสิ่งใดสิ่งหนึ่งแทนอีกสิ่งหนึ่งคล้ายๆสัญลักษณ์ แต่ต่างกันตรงที่ "นามนัยนั้นจะดึงเอาลักษณะบางส่วนของสิ่งหนึ่ง"
        -สัพพจน์ คือการเรียเสียงธรรมชาติ
       -บุคลาธิษฐานหรือบุคคลวัต คือการกล่าวถึงสิ่งต่างๆที่ไม่มีชีวิต ไม่มีความคิด ไม่มีวิญญาณ
        -ปฏิพจน์หรือปฏิภาคพจน์คือ การใช้คำที่มีความหมายขัดแย้งกัน
    ความรู้ใหม่ที่ได้รับในวันนี้
          คำว่า "ทำหยั่งงี้ได้ไงภาพพจน์ชั้นเสียหายหมดเลย" เป็นการใช้คำได้ไม่ถูกต้อง จริงๆแล้วเราเขาใจผิดมาโดยตลอด คำที่ถูกต้องคือ  คำว่า "ทำหยั่งงี้ได้ไงภาพลักษณ์ชั้นเสียหายหมดเลย" เป็นการใช้คำได้ถูกต้อง เราควรเข้าใจใหม่

   ข้อเสนอแนะ
      การเรียนการสอนในวันนี้เป็นการทบทวนความรู้ที่เคยเรียนมาตอนมัธยมเพื่อให้เกิดความเข้าใจได้อย่างกว้างขวางมากยิ่งขึ้นและวันนี้ก็เป็นอีกวันที่เรียนสนุกไม่เครียด มีคำถามมาให้ทำแล้วช่วยกันตอบในห้องอย่างสนุกสนานและได้รักความรู้มากมายด้วยค่ะ





                                         
                                                                     นางสาววาริฐี  พิกุลทอง 55113400201 ตอนเรียo D1