บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 2

   สิ่งที่ได้รับในวันนี้

  เรื่องภาษาไทยกับการเขียน

         ภาษาคือ“ภาษา”มาจากคำกิริยา ภาษาสันสกฤตว่า ภาษ แปลว่า พูด บอก หรือ กล่าวเมื่อนำมาใช้เป็นคำนามจึงเปลี่ยนรูปเป็น ภาษา ซึ่งมีความหมายว่า คำพูดหรือถ้อยคำ

      ประเภทของภาษามี 3 ประเภท

            -การสื่อสารด้วยวาจา หรือ วจนภาษา

-การสื่อสารที่มิใช่ว่าจา หรือ อวจนภาษา

-การสื่อสารด้วยจักษุสัมผัส หรือ การมองเห็น

       ลักษณะทั่วไปของภาษา

            -ภาษาประกอบขึ้นด้วย “เสียง+ความหมาย”

                -ภาษามีระบบระเบียบ มีไวยากรณ์เฉพาะของแต่ละภาษา

                -ภาษาเกิดจาการเรียนรู้โดยมีสิ่งแวดล้อมเป็นตัวกำหนด

                -ภาษามีจำนวนประโยคไม่รู้จบ

      ภาษามีการเปลี่ยนแปลง

            ความหมายเปลี่ยนแปลง , ความหมายกว้างขึ้น , ความหมายแคบลง

     ลักษณะเฉพาะของภาษา

            -ภาษาไทยมีตัวอักษรเป็นของตนเอง

            -ภาษาไทยเป็นภาษาคำโดด

            -ภาษาไทยส่วนมากเป็นคำพยางคืเดียวมีความหมายสมบรูณ์ในตัว

            -คำเดียวอาจมีหลายความหมาย หลายหน้าที่ เมื่ออยู่ในตำแหน่งที่ต่างกัน

            -ภาษาไทยมีลักษณะนาม

            -ภาษาไทยมีระบบเสียงสูงต่ำ

            -ภาษาไทยเป็นภาษษที่มีชั้นเชิง

            -คำกวี

             นอกจากนี้ยังมีข้อแตกต่างระหว่างภาษาพุดและภาษาเขียนอีกหลายประการคือ

            ความแตกต่างระหว่างภาษาพูดและภาษาเขียน

            -ภาษาเขียนใช้มาตรฐาน หรือ ภาษาแบบแผน เช่น สุนัข-หมา

            -ภาษาพูดมักจะออกเสียงไม่ตรงกับภาษาเขียน ฉัน-ชั้น

            -ภาษาพูดสามารถแสดงออกอารมณ์ของผู้พูดได้ดีกว่าภาษาเขียน ตาย-ต๊าย

-ภาษาพูดนิยมใช้คำช่วยพุดหรือคำลงท้าย เช่น จะไปไหนคะ

-ภาษาพูดนิยมใช้คำซ้ำและคำซ้อนบางชนิด

                สรุป

            ภาษาพุดคือ ภาษาที่ใช้สื่อสารในชีวิตประจำวันด้วยการพูด

                ภาษาเขียนคือ ภาษาที่เป็นลายลักษณ์อักษรบันทึกไว้หลักฐาน

      ความรู้ใหม่ที่ได้รับ

            -ได้รู้ความหมายของภาษาและการเขียนอย่างลึกซึ้งและชัดเจนมากยิ่งขึ้นประเภทของภาษาที่เคยรู้จักไม่ได้มีเพียง  วจนภาษาและอวจนภาษาแต่ยังมีอีกประเภทหนึ่งที่เราไม่เคยรู้มาก่อนคือ จักษุสัมผัสหรือการมองเห็น

                - ภาษาประกอบขึ้นด้วย“เสียง+ความหมาย”ถ้ามีแต่เสียงไม่มีความหมายก็ไม่จัดอยู่ในภาษา

            -ภาษามีจำนวนประโยคไม่รู้จบ แต่คำรู้จบ

                -ภาษาบาลีไม่มีตัวอักษร

                -ทำกิจกรรมการฝึกถอดความและขยายความ

                -การนำเสนอหน้าชั้นแลกเปลี่ยนความรู้

                -ได้รู้จักคำต่างๆที่เปลี่ยนไปจากเดิม การใช้ภาษาให้ถูกต้อง การออกเสียง

   ข้อเสนอแนะ

                -ทุกภาษายอมมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา มีการใช้ภาษาใช้คำที่ต่างไปจากเดิม เราควรรักษาอักษรไทย รักษา  ภาษาไทยให้คงอยู่ต่อไป

                - อาจารย์ได้นำวีดีโอของการใช้ภาษาให้อย่างถูกต้องมาให้ดู ทำให้เกิดความสนใจและสนุกสนานไปกับการ  เรียนและยังมีกิจกรรมให้ทำเกี่ยวกับ ภาษาพูด ภาษาเขียน ที่แตกต่างกัน

               -อยากให้มีกิจกรรมในชั้นเรียนและมีสื่อที่น่าสนใจมาสอนอย่างนี้ทุกๆครั้ง จะได้ไม่เกิดความตึงเครียดในเวลาเรียนคะ

               นางสาววาริฐี พิกุลทอง ตอนเรียนD1

               รหัส 55113400201